من و شما

سایت تهیه یک ساله شد. تبریک!

with one comment

خانم شیرین فامیلی در این یک سال به شیوه یک خبرنگار حرفه ای برای کشف سر نخ های مشکلاتی که گریبان مردم ایران را گرفته است تلاش کرده است، ازجمله، حیطه گسترده ی حقوق زنان ایران، مسئله قومیتها  و به زودی موضوع مذاهب گوناگون در ایران. موضوعاتی که در داخل ایران زیر تیغ تیز سانسور قلع و قمع می شود و فرصت انعکاس نمی یابد و در خارج هم  شاید کمتر بدون تعصب و یا پیش داوری به آن پرداخته می شود.من شخصا یک سالگی این وبسایت را تبریک می گویم ضمن اینکه فکر می کنم هر رسانه آزاد روزنه ای است به سوی  عدالت و دموکراسی

نوشته زیر قسمتی از متنی است که  که خانم شیرین فامیلی به مناسبت یک سالگی تهیه  نگاشته اند.

آن بازی کودکانه دختر بچه ها را یادتان هست؟ آن که دسته جمعی، در یک کوچه بن بست محله ای که درآن زندگی می کردیم و برای ما باندازه یک زمین فوتبال بود، بعد از ظهرهای تابستان می خواندیم

آن، مان، نباران

دو، دو اسکاچی

آنا، مانا، کلاچی

ده، بیست، سی، چهل

پنجاه، شصت،

هفتاد، هشتاد، نود، صد

حالا که رسید به صدتا

دستمال آبی بردار

پر از گلابی بردار

آن شعر، هیچ معنای خاصی نداشت، جز آنکه سرشار از شادی بود. شادی ما دخترای 5 تا 10 ساله که عاشق هم بودیم و در آن کوچه بن بست بزرگ می شدیم و هیچکدام نمی دانستیم چه سرنوشتی خواهیم یافت. از آن جمع بزرگ، من به اینجا رسیده ام که نوشتم. حالا هم دلم می خواهد دستمال آبی پر از گلابی را با هم برداریم. با همه آنها که تارهای سپید مویشان آنقدر شده که مقابل آینه دنبال آن نگردند و آنها که موی سپیدی بر سر ندارند. «تهیه» مال همه ما بچه های دیروز و امروز است. پسرها را هم به بازی می گیریم، اگر برای نشان دادن برتری خود، موی ما را نکشند و دستی شوند و پنجه ای، در حلقه ای که ما بسته ایم. از هرچه می بینید و می شنوید، از آنچه بخاطر دارید و آنچه که می خواهید برای «تهیه» بنویسید. اما با قبول یک خواهش کوچولوی من. کوتاه بنویسید. در حد 20 یا 30 خط. نه «تهیه» جای بیشتری دارد و نه مردم حوصله. عکس هم برای «تهیه» بفرستید. منظورم عکس های خبری و اجتماعی است. البته اگر عکس خودتان را هم خواستید با مطلبی که نوشته اید بفرستید، انتشار آن برای من هیچ اشکالی ندارد. هر سفری که می روید، به یاد «تهیه» هم باشید و یک سوغاتی هم برای آن بیآورید. دلم برای همه تان پر می کشد. چه فرق می کند که چه نامی دارید. همین که این یادداشت سراپا دلتنگی و مشتاقی را می خوانید کافی است تا بدانید دلم برایتان تنگ است. از هر دین و آئین که باشید، ایرانی هستید و در آن حلقه بازی کوچه بن بست
کودکی جای دارید

کامل آن را از اینجا بخوانید

Advertisements

Written by manshoma

نوامبر 21, 2008 در 12:20 ب.ظ.

نوشته شده در Uncategorized

یک پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. سلام دوست عزیز

    با میزگرد «تجدد و روشنفکری» به روزم…

    محمد صادقی

    نوامبر 23, 2008 at 10:18 ق.ظ.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: