من و شما

آقای لاریجانی خیلی اهل مصاحبه است. همانقدر که اهل سخنرانی نیست و یا اگر هست من هنوز جلوه ای چشمگیر از آن ندیده و نخوانده ام. به دلیل همین، یعنی دست و دل بازی در مصاحبه، هم رسانه های خارجی و هم رسانه های داخلی طالب باز کردن ضبط صوت و گرفتن میکرفن جلوی دهان و چهره ایشان اند. تا اینجای قضیه عیب و ایرادی نیست. عیب و ایراد از آنجا شروع میشود که ایشان هم مثل آقای احمدی نژاد و خیلی از دیگر مقامات وقتی با رسانه های خارجی هم مصاحبه می کند، برای مصرف داخلی یک چیزهائی می گوید. همین فرهنگ و شیوه مصاحبه ای موجب شده تا ایشان هم مرتب در مطبوعات غرب مطرح باشد، هم چیزی نگفته باشد و یا اگر گفته باشد برای مصرف داخلی باشد،یعنی وقتی مطبوعات داخل مصاحبه های خارجی ایشان را منتشر می کنند، همان سیاست های کلی رهبر را با زبانی دیگر می خوانند اما وقتی مطبوعات غرب می خواهند حرف های ایشان را ترجمه کنند نه خود خبرنگاران و مصاحبه کنندگان می دانند منظور چیست و نه خوانندگان غربی از ترجمه ای که مطبوعات از سخنان ایشان برگرفته و منتشر کرده اند چیزی می فهمند

به این نمونه نگاهی بیاندازید:

علی لاریجانی: ” با نشان دادن « لولو» ی شورای امنیت، مردم ایران رو به قبله نمی شوند .

ترجمه نیوزویک:
علی لاریجانی گفته است که اگر شورای امنیت مثل موجوداتی که بچه ها را می ترسانند ظاهر شود، مردم ایران به سوی قبله مسلمانان جهان دراز نمی کشند.

ترجمه نشریه اسپانیایی ال پائیس:
علی لاریجانی گفت که اگر شورای امنیت چیز ترسناکی را هم به ایرانیان نشان دهد، باز هم مردم ایران به سوی عربستان سعودی نمی خوابند.

ترجمه نشریه فرانسوی اومانیته:
علی لاریجانی گفت که دراز کشیدن ایرانیان به سوی مرکز اعتقادات مسلمانان بستگی به این دارد که آنها از موجودات افسانه ای بترسند، این یک داستان ایرانی است.