من و شما

از قدیمی می گفتند پسر بچه ای که یک شب بیرون از خانه خوابید، بره هر شب بخوابه. حکایتی که آقای احمدی نژاد از سفرش به عراق در وبلاگ خود نقل کرده، من را یاد این ضرب المثل ایرانی انداخت . حالا که رئیس جمهور یک شب در بغداد خوابیده، می تواند هر شب بخوابد. ضمنا، تا حالا “بچه دزدی” شنیده بودم، اما رئیس جمهور دزدی نشنیده بودم.

اما از شوخی گذشته، من یک دوره مطبوعات 1350 را ورق زده ام. یعنی بیکار بودم در تهران و می رفتم آرشیو روزنامه و بعضی مجله های زمان شاه را ورق می زدم. در همین روزنامه ها بارها حرف هائی از دهان قذافی رهبر لیبی و عیدی امین رهبر اوگاندا بعنوان یک خبر داغ جهانی منتشر شده بود

البته،از خواندن عناوین انتخاب شده خنده ام می گرفت، لابد آن موقع ها هم مردم می خندیدند. شاید هم خنده من بدلیل مقایسه کردن آن دو رهبر عظیم القد و عظیم الجثه با احمدی نژاد کوچولو موچولوی خودمان بود. از آن دو نفر یکی کم کم سر عقل آمد و بالاخره سری توی سرهای جهان در آورد. منظورم قذافی است که هنوز هم قد بلند است اما مسن و جا افتاده. عیدی امین هم کله پا شد که نمی دانم هنوز زنده است و جائی پناهنده و مهاجر و یا یک گوشه ای خاکش کرده اند. از آنجا که هر دوره یکنفر باید عیدی امین باشد و یا معمرالقذافی، پوستین را فعلا انداخته اند روی شانه رئیس جمهورمان احمدی نژاد. یعنی ایشان رفته تو پوست آن دو نفر که البته خیلی توش لق لق می زندو برایش بزرگ است.